Monday, 21 September 2015

Purple Infatuation.

Purple. The color of enhanced spirituality. The color of the crown chakra. The color of the unusual and the unexpected, close to the callings of intuition.

All things purple are things beautiful.

Thursday, 6 August 2015

Summer Lovers

Summer has lost its nostalgic grip. It's 2015 or so they say. Reality chaotic as ever, people are too worried craving for reassurance to reach out for someone else's hand. The object and the subject, a constant exchange, neurotic, as meaningless as meaningless can be. Words uttered and condemned to eternal silence afterwards. The sun more devastating than therapeutic and sudden surges of rain. Sunburns inside and out, raindrops inside and out...A body corrupted, a soul always escaping...Is escapism an art? Is worry a way of life? And the meditative state of mind, imperative. Rudeness as a trophy, as arrogance, the cold choice against the dionysian spirit, isolation versus a sincere approach.
   Summer lovers meet in chat rooms online and no longer go skinny dipping under the moonlight. The communication is shallow, there's no demand for any depth and money makes the world go round...Money for this and money for that, mostly for nothing. The awkwardness of finding yourself feeling stronger than the madness around you, the vulnerability of spirituality almost triumphant. And then the mountains and the sea, the flowers, the coolness of the breeze, the saltiness of my own feelings making me feel more alive than ever...The images of this post work as a counterbalance to the words. The living constrast, the fiery sight of existence...


Το καλοκαίρι έχει χάσει την νοσταλγική του αρπάγη. Είναι το έτος 2015 ή έτσι τουλάχιστον ισχυρίζονται. Η πραγματικότητα χαοτική όπως πάντα, οι άνθρωποι πολύ ανήσυχοι λαχταρώντας την επιβεβαίωση για να απλώσουν να πιάσουν το χέρι κάποιου άλλου, για να απευθυνθούν. Το αντικείμενο και το υποκείμενο, μια διαρκής ανταλλαγή, νευρωτική, τόσο ανούσια όσο το ανούσιο μπορεί ποτέ να είναι. Λόγια που έχουν εκστομιστεί και καταδικαστεί σε αιώνια σιωπή αμέσως μετά. Ο ήλιος περισσότερο ανελέητος παρά θεραπευτικός και ξαφνικά κύματα βροχής. Ηλιακά εγκαύματα εσωτερικά και εξωτερικά, σταγόνες βροχής μέσα και έξω...Ένα σώμα διεφθαρμένο, μια ψυχή πάντα σε απόδραση...Είναι η απόδραση τέχνη; Είναι η ανησυχία τρόπος ζωής; Και ο διαλογιστικός τρόπος σκέψης, αναγκαίος. Η αγένεια σαν τρόπαιο, σαν αλαζονεία, η ψυχρή επιλογή ενάντια στο διονυσιακό πνεύμα, η απομόνωση σε αντιδιαστολή με την ειλικρινή προσέγγιση.
   Οι εραστές του καλοκαιριού συναντώνται σε chat rooms διαδικτυακά και δεν πηγαίνουν πλέον για κολύμπι γυμνοί στο φεγγαρόφως. Η επικοινωνία είναι ρηχή, δεν υπάρχει καμιά απαίτηση για κάποιο βάθος και τα λεφτά κάνουν τον κόσμο να γυρίζει...Λεφτά για αυτό και λεφτά για το άλλο, κυρίως για το τίποτα. Η αμηχανία του να βρίσκεις τον εαυτό σου να νιώθει δυνατότερος από την τρέλα τριγύρω σου, η ευαλωτότητα της πνευματικότητας σχεδόν νικητήρια. Και μετά τα βουνά και η θάλασσα, τα λουλούδια, η δροσιά του αέρα, η αλμύρα των δικών μου συναισθημάτων να με κάνουν να αισθάνομαι πιο ζωντανή από ποτέ...Οι εικόνες αυτής της ανάρτησης λειτουργούν σαν αντιστάθμιση για τα λόγια. Η ζωντανή αντίθεση, το φλεγόμενο θέαμα της ύπαρξης...


Sunday, 31 May 2015

The Old and the New.

The door is open, a passing.

  ~Cause there's the old inside the new, and the new emerging out of the old, this is a continuous, constant conversation forming realities out of realities.~
If luck is by your side
And sometimes things are produced by purity of longing
Undefined as they are, underneath the moon and the sun, they contain the grace of opportunity
One's gaze says so much about the person

If we are willing to read the seal hiding inside things
Is there a final testimony and verdict?

Thursday, 28 May 2015

Tuned to Music no one can hear

Ideally, I would also be taking photos of other people, and not just photos of  landscapes, flowers, buildings and some self-portraits now and then. This ain't possible yet though. The energy of other people can be so overbearing, such a burden sometimes, I find myself almost drained, overwhelmed. It's not like I don't like people, I do, I'm a carrier of deep feelings, it is a living possibility. But I've noticed something, that most people, unconsciously that is, they just want to throw bits and pieces of themselves on others, if the other person happens to be more open, these "insults" accumulate, they do feel like lifting actual weight, the metaphor becomes physical pain sometimes.

   The photos of this post were taken during this Spring. My preparation for taking them is quite simple, I just happen to be in the mood, never intervene any more than that, the environments most likely want to tell a story as it is, that's inspirational enough, at least I perceive it this way. There's some kind of melody in this ascertainment, hidden frequencies reach our ears and they caress our skin, we are kissed all the time and we hardly notice it, enveloped in messages, echoes and sensations. The light breeze and the shadows provide me an affirmation of the knowledge I found in books, the experience becomes more full yet unable to reach an ending yet. When I close my eyes and focus, a reality beyond reality reveals itself.

   There's a Spark in the known and the expected waiting to become unlocked.+